Anotacións do Tema 'Cousas inclasificables'

Friday, November 26th, 2010

Xa case rematei os meus exames, so me quedan dous por facer. Un deles é moi dificil :(
O martes foi a miña derradeira clase de bodhran por este ano. O profe di que o ano que ven vai dar mais clases, asi que seguirei. Seica é medio famoso porque esta no Celtic Connections como convidado!
Perdin o Celtic Connections do pasado ano por mór do traballo, pero o luns fun algo mais previsora e merquei entradas. Quero ir ver moitos artistas, pero non podo deixar pasar á Banda das Crechas tocando con Alasdair Fraser e Natalie Haas. Ainda non o creo! Hoxe recibin os boletos, o concerto é en xaneiro. Non coñezo Glasgow moito, pero o concerto non mo vai quitar ninguen!!!! Unha foliada con Alasdair Fraser, quen me ia contar que o ceo estaba en Escocia?

Canto mais tempo paso aqui mais leda estou. Por fin tras moito tempo estou camiñando paseniñamente pola musica tradicional. Sempre houbo prioridades na miña vida, e a musica é unha delas. O caracter escoces é acolledor e eu estou coma na casa. Pensaba en irme para o norte de Europa ou Londres, pero Escocia é coma esa Galicia na que eu sempre quixen vivir.

Seguen a ser tempos moi duros e meu pai recibiu un transplante hai uns dias. Creo que nunca tiven tantas sensacions á vez, e se non fose pola santa da miña nai que estivo ó telefono comigo cada pouco tempo, non sei se os meus nervios terian aturado a situacion. Moi moi dificil. Pero bueno, o meu paiciño esta recuperandose e hoxe ata puiden falar con el!

Hai uns dias recibin un correo dunha editorial, pedindo permiso para publicar un anaquiño do meu blogue nun dos seus libros de texto xunto con exercicios de comprension. Un grande honor para este blogue que naceu e morreu tantas veces :)

P anda en Noruega, penso que non moi ledo. Seguimos en contacto, e eu botoo moitisimo a faltar. Pero estou ben. E el tamen.

Agora vou preparar mais te! Que frio!

Agustin Fernandez Paz

Tuesday, November 16th, 2010

Veño de ler isto.
Este home é un dos meus escritores preferidos. Ainda cos 27 anos que teño, desfruto de tódolos seus libros coma cando tiña 15. Un dia ata recibin un correo co primeiro capitulo do seu novo libro por aquel enton, foi un honor.
A ligazon fai que teña ainda mais ganas de coñecelo. Bravo por Agustin.

Tuesday, November 9th, 2010

Ando lembrando hoxe o inverno galego. Esa xornada de noite a noite no traballo, o frio e a choiva. A humidade! As mareas vivas, o vento nos Rosales. O frio galego é un frio de cocido e caldo. No inverno galego non presta só tomar un te a carón da fiestra, fan falta chourizos!

O inverno escocés é complicado. Sempre chove dalgun xeito, ou ben orballa ou ben arroia, non hai un punto medio. Pero a choiva é constante.
A humidade é moi fria. Notas o frio entrarche na pel e no cerebro! O unico que ofrece algo de consolo é unha boa cunca de te envolta nunha manta vendo chover. Non queres saír á rúa, só queres estar na casa lendo, e con moitas reservas de te.

Hoxe o Tempo di que estamos a 5ºC. Eu diria que nestes momentos estamos a 2ºC. Estou na casa coa calefaccion a tope, pero ainda asi a humidade xeada fai que as miñas mans tamen o estean. E nun anaquiño terei que sair á rúa a coller o bus cara a miña clase de bodhran.

Fai un frio do carallo!

Saturday, October 23rd, 2010

Venho de ter un pesadelo. Que gracia. Digo que gracia porque é un pouco a antitese dos meus verdadeiros sentimentos, e coido que por iso o tiven. Soñei que o meu ex mozo pasara a noite cunha rapaza e non mo queria contar, pero cando o facia eu me sentia tan mal, tan angustiada e traizoada! O caso é que ten gracia porque a estas alturas da miña vida tanto me ten. Paseino mal unha semana, e despois tan pancha. Por iso me parece que o meu corpo é bastante cinico.

Pero é que me da tan igual! Xa non espero nada dos mozos. Por que non poden facer as cousas ben? Desta volta P veu de visita polo meu cumpreanos, con tarta e todo. Falei con seus pais, e todo ia ben, e de repente zas! soltouno. Que fermoso agasallo de aniversario. O peor é que non me sorprende nadiña, e teño demasiadas cousas que facer como para perder o tempo con alguen que non me quere.

Curioso e bastante agradecido que a vida nos faga a todos resistentes a algunhas cousas. Algo bo tiña que ter facerse vella!

Tuesday, September 28th, 2010

When a spirit is broken
Why go on
When there’s nothing to say
And a love just a token
It was strong
Now it’s fading away

Ah but I’m free as a bird
As I walk right out that door
You have my word
I won’t bother you no more
Yes I’m doing alright
As I face the lonely night

And our love it was over
Long ago
But we just didn’t say
And the years they have fallen
One by one
How they drifted away

But now I’m free as a bird
As I walk out that door
You have my word
I won’t bother you no more
Yes I’m feeling OK
As I face the brand new day
As I face the brand new day

You know I’m free as a bird
As I walk right out that door
You have my word
I won’t bother you no more
Yes I’m doing alright
As I face the lonely night
As I face the lonely night

No more sorrows will I find
I’ve got tomorrow on my side
No more teardrops will I cry
Left my teardrops way behind
No more sorrows will I find
I’ve got tomorrow on my side
No more teardrops will I cry
Left my teardrops way behind
No more heartaches bother me
Don’t wear my heartaches on my sleeve

It’s gonna be a brand new story
What’s the use of former glory
It’s better not to do if you can’t do right
It’s time to get to celebrating
After all the years of waiting
I’m gonna have a ball if it takes all night

Monday, August 9th, 2010

Merdaaaa! Eu marcho o 16, e ven Lunasa a Espanha o 19! Arghflx! Sempre igual!

Friday, August 6th, 2010

Estou na Coruña estes dias, viñen o dia 14 do pasado mes. Gustoume chegar, A Coruña medrou moito, e esta moi bonita. Petter veu tamen, marchou para Noruega o dia 21, pero poidemos ir ó castelo de San Anton e á Torre de Hercules. Houbo visita á Repi tamen, claro!
Agora ando algo a modo, porque tiveron que operarme da vesicula (xa non teño vesicula!), asi que menos mal que comin un churrasco hai duas semanas, porque agora estou a dieta de graxas. É duro ver tantos chourizos e non poder comelos!
Teño moitas ganas de voltar a Edimburgo, boto en falta a miña casa coas miñas cousas, pero é bó estar aqui tamen. Fixemos unha parada moi pequena en Madrid para coller o avion para Coruña, e foi xenial voltar. Asi que estou pensando que igual vou para Madrid un tempo, cando remate o degree.
Comezo as clases o dia 6 de Setembro, xa sera o meu segundo ano! Non pasan os dias, teño moitas ganas, especialmente porque volvo estar chea de ganas de pasalo ben e de coñecer xente. Tanto tempo fóra fixome esquecer un pouco como era eu.
Maña tocan Gwendal e Kepa Junkera na festa da Carballeira, dame tanta rabia estar aqui e estar perdendo tantas cousas!
Cando volva a Edimburgo teño pensado preparar unha anotacion falando das universidades en Escocia, de como se estudia ali.

Por outra banda, dame magoa voltar a Galicia a tempo para ver como Vieiros e Chuza desaparecen. Pero tamen hei de dicir que cada vez escoito mais xente falando galego! Pero non podo analizar nada, porque non vivo aqui xa e estou moi desconectada da realidade galega. O unico que podo engadir é que é unha magoa perder dous medios tan importantes e sobre todo tan necesarios.

Sunday, July 25th, 2010


Friday, July 16th, 2010

Un amigo irlandes envia unha ligazon, e eu compartoa :)

http://corunna.yolasite.com/
Son o equipo da Corunha de futbol gaelico!

Wednesday, July 7th, 2010

Ás veces sinto que son como unha especie de nai para os meus amigos. É un sentimento moi bonito, pero tamen algo duro. Canto mais tempo pasa mais me vexo como a miña nai, que sempre esta ahi, en pe, disposta para axudar a todo o mundo.
En quen me podo apoiar cando non podo co peso dos problemas que hai ó meu redor?
Novo pais, a universidade, o traballo, o mozo, os amigos que estan lonxe, os amigos que estan perto, a vida social, o piso, a compañeira de piso, as migrañas… Pero ainda con todos os problemas, sintome feliz coa miña vida. Pero faime moi infeliz ver que os meus amigos de verdade o estan a pasar mal.
Petterciño dicia hoxe que non son problemas, que é a vida.
Para a vindeira semana chegarei a Coruña, a pasar un tempo coa familia e con amigos. Desta volta non poderei parar en Madrid, pero estou aforrando para ir no nadal. A ruta de nadal pasara por Noruega (se as cousas seguen ben) e por Madrid, para estar en Coruña un par de semanas. Isto de vivir fóra é complicado, porque sinto que nunca teño vacacions. Sempre estou de visita!

Boto en falta a universidade, teño gana de que comece xa. No primeiro trimestre teño un modulo que non me gusta naaada (Business management challenges ou algo asi), pero sei que me vai vir ben.
Teño que falar de como funciona a universidade aqui algun dia.
Na universidade estudio frances e ingles. Tamen ando co noruego, pero iso xa é cousa miña. Jeg er student!
Marcho pra cama, que non estou a durmir nada estes dias!