Anotacións do mes May, 2007

Novidades

Thursday, May 24th, 2007

Estou na casa e non sei canto vai durar a conexion a internet, así que rápidamente. Boas novas! :D
Os meus xefes propuxeron que me fixese autonoma. O seu xestor vai levar a miña contabilidade, e descontando o rollo da SS e toda a gaita vou cobrar case 1000 euros ó mes polo que lles vou facer :D Non é moito en Madrid, pero teñen unha serie de contactos ali cos que vou poder traballar tamen, maquetando.
Xa teño un encargo aparte do meu traballo actual, estou maquetando outra cousiña.
O xestor explicoume que os meus xefes estaban contentos co meu traballo e que polo de agora non querian prescindir de min, asi que o meu ego subiu un anaquiño, jaja.
Vou ter o meu horario, traballarei dende a casa, non pagarei o IVE… E serei empresaria (mais ou menos). Traballarei facendo libros, que é apropiado para min :D
Asi que seguirei traballando coa mesma xente.
Viva!

Chica rica

Wednesday, May 16th, 2007


Preguiceira

Wednesday, May 9th, 2007

Son unha preguiceira… Dame preguiza todo. E para que se vexa que é verdade, recoñezo que hai unha semana que teria que ter pasado o ferro, e ahi esta a roupa, morta de risa :D

Xa falei cos meus xefes.
Foi moi moi dificil. Queriaos avisar con tempo para coller as vacacions que me quedaban e para que atopasen a outra persoa, asi que o fixen o mercores pasado pola tarde.
Eu andaba algo preocupada porque non queria que pensasen que marchaba polo traballo, porque fose malo ou algo asi, e iso foi ben.
Conteilles por qué marchaba, que non era posible que quedase aqui. Propuxen traballar dende Madrid, ó cabo eu sempre fago todo co ordenador e vexoos unha vez ó mes. Dixeron que o ian pensar.
Tamen me gabaron. Que estaban moi contentos conmigo, que comprendian por que marchaba pero que non querian coller a outra persoa, que outra persoa non ia traballar coma min… Flores e flores. Non me sentaron mal, porque eu non sabia se eles estaban algo amolados. O ano pasado coa depre baixei moito a rapidez do traballo. E falando falando dixeron que se unha de nós quedaba preñada era bo que quedase a outra.
Alucinante, non? Que uns xefes conten con iso sen problemas e que un deles che diga que ter fillos é bó (”Maria, ter fillos é moi bonito”).
E nada, iso. Cheguei bastante triste, xa sei que no mercado laboral estas cousas son normais, pero non sei, collin a empresa dende o comezo, e teñolle moito cariño. Fago todo eu, os clientes xa me coñecen… Puf… Foi moi dificil. Sintome moi traizoeira.
Comentaron que o ian pensar (o de traballar dende Madrid) e que me daban unha resposta en 15 dias.

Por unha parte teño moitisimas ganas de que me digan que si, quero seguir traballando aqui. Pero por outra, quero comezar de novo en Madrid. Nova empresa, novos compañeiros, novo horario… Converterme nunha galego-madrileña mais.

Intento ensinarlle á miña compañeira as miñas tarefas, para cando non estea (son a sua supervisora, que ben soa iso! jaja), pero vexoa moi moi verde nalguns aspectos basicos, e non quero soar resabiada, pero non hai outro xeito de dicilo. A min preocupame marchar e que todas esas tarefas non se poidan facer ou se fagan mal, porque son cousas novas que implementaron cando entrei eu. Con isto quero dicir que os meus xefes non as poderian facer. Sei que non son imprescindible, pero é a miña empresa, a que vin medrar.

Tamen foi unha semana complicada porque despediron a unha compañeira de traballo. Era unha rapaza que traballaba para outra empresa, e a súa e a miña tiñan un acordo para publicitar cousas. Ela e mais eu levabamos traballando “xuntas” dende que entrei. Non nos vimos nunca, porque ela esta en Madrid: traballamos por e-mail e por telefono. As duas vivimos cambios de piso, de mozo… polas duas partes eh? jaja. E hai un mes dixo que mercara unha casa.
O luns escribiume e dixo que a despedian. Asi, de supeto. Como a empresa é bastante importante e por tanto ten moitos cartos, supoño que lle deron bastantes a ela para indemnizala. Non sei se cumpliron o de agardar 15 dias, pero foi triste. Xa nos demos os telefonos, cando estea en Madrid chamareina. Namentres non chego, só espero que lle vaia moi ben. É mais ou menos loxico quedar sen traballo se a empresa vai mal ou se es un mal traballador, pero non é o caso.

Que ganiñas de marchar teño. Con sorte xa non votarei nas proximas eleccions da Coruña, destas non me libra ninguen.